این مستند-درام با تلفیق واقعیت و داستان، تصویری از بخش‌های تاریک و اغلب ناخوشایند شهر ناپل را به نمایش می‌گذارد. فرارا به ایتالیا سفر کرد تا با زندانیان زندان ایالتی پوتزولی ناپل، که یک بازداشتگاه امنیتی مخصوص زنان است، مصاحبه کند. او با کمک یک مترجم به تعدادی از زنان زندانی اجازه می‌دهد تا درباره زندگی خود قبل و بعد از محکومیت صحبت کنند. فرارا تصمیم گرفت این نمایه کوتاه از زندانیان را با ارائه نگاهی به زندگی در محله‌های فقیرنشین ناپل و اقدامات ماموران قانون و مددکاران اجتماعی که برای بهبود شرایط فقرا تلاش می‌کنند، به یک اثر بلند تبدیل کند و همچنین سه بخش داستانی کوتاه را که با تجهیزات ویدئویی دیجیتال فیلم‌برداری شده‌اند به آن اضافه کند.